از بندر تا رشت

زمزمه باد شمال
یمبوسئنه
آسمون ماه هلال
یمبوسئنه
آسمون وقت غروب
یمبوسئنه
خاک خوب خاک جنوب
یمبوسئنه
مای ما هله یمبوسئنه
تی چومان دریا منه
(چشمات مثل دریا میمونه)
غرقه کونه یار جان
(ادمو غرق میکنه یار جان )
تره خیم بیدینم
(تو رو میخوام ببینم)
وناله تی مار جان
(مادرت نمیزاره)
اگه فردا فرسی
(اگه دیر برسی)
غورصه خورید ابران
(ابرها هم غصه میخورن)
د می کوجی دیله حال
(حال دل کوچیک من)
ارسو به و باران
(اشک میشه و باران)
تو می نامه دوخانی
(وقتی تو اسم‌منو صدا میزنی)
دیل میشین اینگاری‌فیوه
(دل من انگاری میریزه)
وقتی کی خنده کونی
(وقتی میخندی)
خودا خوشیه دیچینه
(خدا خوشیو میچینه)
مگه خوشبختی چیسه
(مگه خوشبختی چیه)
د از ان کی‌ بهتر نیبه
(دیگه از این که بهار نمیشه)
د وا عالم بدنید
(دیگه همه عالم باید بدونن)
می‌ایته ای دانه کیسه
(یکی یدونه ی من کیه)
من تی او چومانه ر
(من برای چشمات)
جان جان میرم کوره
(جان جان‌ میمیرم دختر)
تی زرد تومانه ر
(برای دامن زردت)
جان جان میرم کوره
(جان جان میمیرم دختر)
تی دونه چومانه ر
(برای دوتا چشمات)
جان جان میرم کوره
(جان جان میمیرم دختر)
تی زرد تومانه ره
(برای دامن زردت)
جان جان میرم کوره
(جان جان میمیرم دختر)