چمه

بیا گوش کن بیا گوش کن بیا گوش کن

خودم هم از خودم سر درنمیارم چمه

هوای ابرم و اما نمیبارم چمه

نشستم توو خودم یک گوش کنج زندگی

از این آدم چرا دست برنمیدارم چمه

نه عشق رفتنی دارم، نه شوق موندنی دارم

یه حس مبهمی دارم، یه حس مبهمی دارم

که پا بیرون از این زندون نمیذارم چمه

من از شب زنده داری ها، از این لحظه شماری ها

که درگیر و گرفتارم غمی دارم

که توی خوابم و انگار که بیدارم چمه

چه باید ها نباید شد، نباید های اجباری

چرا پابند این تکرار تکرارم چمه

میون باور و تردیدم از عشقم

از اون روزی که دل دادم به دلدارم چمه

بیا گوش کن بیا گوش کن بیا گوش کن

اگه لیلا توو این دنیا فقط افسانه بود

منه مجنون که لیلاتر از اون دارم چمه

خودم هم از خودم سر در نمیارم چمه

هوای ابرم و اما نمیبارم چمه

بیا گوش کن بیا گوش کن