دی ماهی

دیگه نمیخوام تعداد کمبود هامو فاکتور کنم
دیگه نمیخوام مقدار دردهامو وصف جیب دکتر کنم
دیگه نمیخوام مغزمو از خالی ها پر کنم
دیگه نمیخوام من جز خدا هیچی تصور کنم
دیگه نمیخوام حتی تو رو این گل رو بردارو برو
احوالم نپرس و نگو چی درسته و چی نادرست
برو با زبون خوش یهو بارت میکنم یه چی درشت
برو باش تو خوش بلکه تو رویاهات کنی تو رشد
خوب اینه منطق کار آدیانت رفته به یاد
همه حرفهاشو زده و حالا هم با دلیل رفته کنار
تو هوا من کنج دیوار پر شده بوی تند سیگار
متنفر از همه خول بازیهات و منتفر از همه خردادی ها
من یه دی ماهی ام و از همه عاصی امو
هرکی هرچیزی بخواد غرق رودربایس امو
من یه زندانیمو هیشکی نکرده یاری منو
وقتی گریه ام میگیره هیشکی نمیده دلداری منو
من که قطعا دیگه اصلا با کسی نیست دلم
به خودم امروز باید نمره بیست بدم
من تو این غم به جز خودم دیدم حتی نیست یه نفر
زیر سنگینیش هم آخر گرفتم دیسک کمر
دیگه نمیخوام برم بیرون از لای خط کشی ها
مثل یه جنگنده محکم عین ارتشی ها
دیگه نمیخوام صلح کنم نمیخوام حول کنم
نمیخوام وقت سختی بند پوتین و شل کنم