حرمان

با من از عشق نگو که از تو دیوانه ترم
تا زمانی که تو باشی از خودم بی خبرم
کاش تصویر تو را آینه از بر بشود
تا که زیبایی دنیا دو برابر بشود
گره از عشق تو این بار اگر باز شود
کوچه به کوچه ی این شهر معطر بشود
تو اگر عشق مرا دیر ببینی چه کنم
درد من را به تماشا بنشینی چه کنم
موی فر دار رها تا کمرت را با حرص
بی خبر از من بیچاره بچینی چه کنم
با خیالت زیر بارانم هنوز
نیمه شب ها در خیابانم هنوز
از نگاه غرق در زیبایی ات
من چه میخواهم نمیدانم هنوز
بی تو این آیینه ها آیینه ی دق می شوند
تو نباشی حال و روزم مثل سابق میشود
دل به چشمان تو بستم اشتباه من کجاست
هرکه بازان را بفهمد زود عاشق می شود