خدا دورتر شد

وقتی منو وِل کردی توی خوابم
روزا و شبا من با فکر دیروزم بیدارم
شبا بیدارم روزا میخوابم جغد تنهاییام
به یاد قدیما وید میزنن تا که فردا بیان
فردا میان میبینن روزا رو یکی یکی ریدن
انقدر تاثیر میزنن بازم کُل شبو ریدن
فک میکنن شیرن شیری توی مرام خوبه حاجی
خودت روباه تو بین کلی آدمای لاشی
تو پی خدایی لابلای مردمای لاشی
بزا پی ببریم به اینکه تو یجوری باهاشی
بزا خدا رو تو لابلای حرفات بیابیم
اینجا بی آبن مردما توی گشنگی اسیرن
توام گوش میدی دقیقا به این حرفای اسیری
همه اسیدی تو اسیری تو نماد مسیحی
تو بجای حرف من با حرف اونا میخوابیو
انتظار داری من باشم توی غصه ها شریکی
♪♪♪
خدا دور تر شد وقتی دید مارو
نترسین شماها همه زدین نارو
زندگی هرچقدر سَسَسَخت بود
دستاش توی دستای مَـَـَـَن بود
♪♪♪
زنگ اول مینویسم تکستو روی ورق
مداد پاک کن و زیر سیگاری میزنم تو ونک
مسیر پر چاله چوله ولی داره فاز ماری
حاجی نشسته رو بیتش ولی داره جای خالی
بیا بشین پیش من ولی تو نداری چگالی
مسیر پر چاله چوله توام میپری بالایی
داری سینه میمالی سر جمع زیر میز بالایی
فاز عقاب نگیر واسه من تو نداری بابایی
میپری بالا پایین ولیکن نداری صدایی
همه چیزا به هم دست دادن تو پا به پا با مایی
اگه پا میدادن به هم شخصا میخوندی لالایی
حالا فک کردی قدیمی هستش این صدای نابی
الان چیزای جدید اومده روی بیت حاجی
اصن نزار فک کنن تو جزو دشمنای مایی
بیا کوری بخون کنار ما فک کنن با مایی
یجوری میزنم نفت در بیاد فک کنی طلایی
♪♪♪
خدا دور تر شد وقتی دید مارو
نترسین شماها همه زدین نارو
زندگی هرچقدر سَسَسَخت بود
دستاش توی دستای مَـَـَـَن بود
♪♪♪
خدا نمیذارم آیندم خراب شه
نمیذارم توی گذشته هام آیندم تباه شه
من میخوام روزامو یکی یکی بچینم تو فکرم
میخوام بشینم جوری که همه فک کنن دریکم
نمیخوام تو مسیرام یجوری چاله بیوفته و
میخوام توام مثل دیگران بشینی کنار من
میخوام بشینی ببینی همه لاشی شدن صفت
دل من تنگه واسه همه روزای بی صفت
دلم واسه روزایی تنگه که کنار هم بودیم
دلم تنگه واسه روزایی که خدای من بودی
دلم تنگه واسه عشقم ، واسه نور چشمم
واسه سیگار برگ لابلای جنگلای کوبا
واسه شبای تنهایی توی دشت و نور زندان
نور زندانی که توش مثل این زندگی اسیرم
نور زندانی که توش مثل یه گدای فقیرم
میخوام بشیم یه صدا صدایی که دوباره بارید
♪♪♪
خدا دور تر شد وقتی دید مارو
نترسین شماها همه زدین نارو
زندگی هرچقدر سَسَسَخت بود
دستاش توی دستای مَـَـَـَن بود