خودت

من صدا‌ی خنده های از ته دل توام
من تو شادی و تو غم هر لحظه هر جا با توام
من صدای کوه و دریا و زمین و آسمون
من خود راز رسیدن به خود خود توام
حالتو عوض کن و این بار تو به دنیا بخند
چشماتو رو هر چی که حالتو میگیره ببند
رقص باد و کوه و دریا و درختارو ببین
جاده ی بی انتهای موج دریارو ببین
میدونم خسته شدی بس که زدی به هر دری
خوشحالی های کوچیکتو نگیری سرسری
تو خودت واسه خودت از همه دنیا بهتری
من عوض میکنم حالتو با ریتم بندری
دوست دارم و عاشقت شدم نایی ندارم
ولی وقتی میای میبینی مو حالی ندارم
یه روز میرسه که قلب تو از ریشه جدا شد
ولی دیره عزیز دیره عزیز بیا با صفا شو
رو تختی دم بختی ولی هر حالی که هستی
بیا ما برقص با ما بخون با ما رها شو
وقتی جوونیت بگذره کیف نکنی تو باختی
وقتی یه لبخند نزنی از خواب پاشی تو باختی
وقتی بالا پایین زندگی برات عوض‌ شد
اگه زمین خوردی و زود پا نشدی تو باختی
باید بتونی تو دلت خیلیارو ببخشی
بذار بگن دیوونه ای باید دیوونه تر شی
تو مثل یه ستاره ی دنباله دار میمونی
هر گوشه ای از آسمون که باشی میدرخشی
بانو جان فرفری موی غزل ساز منی
بانو جان عشق خاموش غزل های منی
بانو جان تو از این حال دلم بی خبری
بانو جان جز دل من به کسی دل ندهی