محکوم

یادمه یه شب با خونواده نشسنه بودیم دور هم یه شام ساده
منم تو فکر بودم و یهو یکی پرسید کی این گردنبندو بهت داده
انگار آتیش گرفتم ریختم بهم نشد هیچی بگم
یادم اومد گفتی باشه پیشت که بی تو من جایی برم
♪♪♪
هی نمیخوام یادم بیایی میارنت به یادم
میخوام که زندگی کنم دوباره مثل آدم
فکر نکنی مثل قدیم دلم برات هلاکه
طلا که پاکه عزیزم چه منتش به خاکه
♪♪♪
میگن دل که بمیره به دوری محکوم میشه
مگه همینو نخواستی خودت اینجوری شه
نترس هیچی نمیشه یه زخمه زود خوب مبشه
آدم خیلی وقتا بد نیست ولی مجبور میشه
♪♪♪
هی نمیخوام یادم بیایی میارنت به یادم
میخوام که زندگی کنم دوباره مثل آدم
فکر نکنی مثل قدیم دلم برات هلاکه
طلا که پاکه عزیزم چه منتش به خاکه