نبض شهر

ورس یک :
شروع شد از دَرد و دِلهره
دوازده ماهه من دلم پُره
از خودم از همکَس
سر صحبتم با همه هست
از بلا پشت درد
از دردی که پشت هم
بارید رو سرمون
سیل شد …
نبض شهر شد تیره تر
شبو دستا رو به آسمون
نگاه خیره ترس …
زمین لرزید ، اشک مادرا
این عشق ماورا ییمون
شد مرحمه دردی که تسکین نداشت …
رو امیدمون تاثیر نزاشت
♪♪♪
کاروس :
با من با تو باهم رد میشیم بازم
تا تو منو من تورو دارم
به قدرتمون باور
به فردا امیدوارم
باهم …
♪♪♪
ورس دو :
شد نفسمون تنگ تر
آلوده به خاکه ، ریه
سرنوشتمون و مرگ کرد
از پا نیوفتاد این مرد نه …
باهم گذر کردیم
روزای سخت و سخت و سخت تر
شب بود و خون شد
چشمای میهمن از داغ این مرد
سردار و رفت شد بدن ایرانمون تب دار
التهاب جنگ
یه سیلی انتقام سخت
در انتظار جنگ
♪♪♪
کاروس :
با من با تو باهم رد میشیم بازم
تا تو منو من تورو دارم
به قدرتمون باور
به فردا امیدوارم
باهم
♪♪♪
ورس سه :
قرنطینه
از کی بگیرم به دل کینه
نفسا تنگه بجای قلب تو سینه سنگه
از هم دریغه حتی الکل
قمار با جونه شدیم غریبه درکل
غریزه مگه این پول چقدر عزیزه
ها ؟
اسمش امتحان
یا انتقام طبیعت از ما
یا که عذابه الهی العفو
اما تو نیستی تنها میشیم
دوباره سرپا باهم میریم به جنگ فردا
♪♪♪
کاروس :
با من با تو باهم رد میشیم بازم
تا تو منو من تورو دارم
به قدرتمون باور
به فردا امیدوارم
باهم …