پاییز

حس ِبی تفاوتیه اینروزات
منو آتیش میزنه توو این سکوت
توی ازدحام ِاین خاطره ها
که منو رسونده به مرز ِ سقوط
داری چشماتو میبندی روم ولی
چطور فکر تو بیفته از سرم
توی این روزایی که حس می کنم
از همیشه به تو وابسته ترم
آسمونم پره ابرای سیاس
وقتشه دوباره بارون بزنه
توی پائیزی که خاطراتشم
باعث عذاب ِ دنیای ِ منه
اگه برگردی کنار تو میشه
پادشاهی کرد توی این سرزمین
باتو خوشبختی ُ حس کنم دیگه
وقتی دستامو میگیری نازنین
با تو که پایه ی ثابت ِ همه
عاشقی های منی توو زندگی
نمیذارم که ازم جدا بشی
نمیذارم از نبودنت بگی
آسمونم پره ابرای سیاس
وقتشه دوباره بارون بزنه
توی پائیزی که خاطراتشم
باعث عذاب دنیای منه