پروانگی

مثل یه پروانه ببین
اسیر مشت بسته ام
از این همه پرسه زدن
کوچه به کوچه خسته ام
♪♪♪
تو لحظه های بی کسی
اسیر نا باوریم
تو قاب خالی جنون
یه عکس خاکستریم
توی این ثانیه های بی رمق
لحظه های آبیتو حروم نکن
این روزا ابریو خاکستریه
شبای آفتابیتو حروم نکن
بگو خورشید از کدوم ور درومد
که تو مثل قصه رویایی شدی
ماهی زخمی حاشوره ی حوض
کیو خواب دیدی که دریایی شدی
آلوده ام آلوده ام هم رنگ با مرداب
نفرینیم در حسرت دیداری از این خاک
برای من که رفیق سفرم
مرحم زخمای خستگی تویی
برای من که غریب جاده هام
آخرین همدم خونگی تویی
از رو گلبرگ گلای کاغذی
اشکامو با دست آلوده بچین
منو تو آینه ها شستشو بده
تو چشام حادثه ی عشق و ببین
♪♪♪
مثل یه پروانه ببین
اسیر مشت بسته ام
از این همه پرسه زدن
کوچه به کوچه خسته ام