پیرهن سبز

امشب آن حسرت دیرینه من در بر او به سر می‌آید   
در فرو بند و بگو خانه تهی‌ست زین سپس هر که به در می‌آید
آه ای دخترک خدمتکار گل بزن بر سر و بر سینه من     
تا که حیران شود از جلوه گل امشب آن عاشق دیرینه من
گفتم به خود آنگه صد افسوس که او نیست  تا مات شود زین همه افسونگری و ناز
چون پیرهن سبز ببیند به تن من  با خنده بگوید که چه زیبا شده‌ای باز  با خنده بگوید که چه زیبا شده‌ای باز
 ♪♪♪  ahaang.com  ♪♪♪  
شانه کو تا که سر و زلفم را درهم و وحشی و زیبا سازم     
باید از تازه‌گی و نرمی و لطف گونه را چون گل رویا سازم
چه بپوشم که چو از راه آید عطشش مفرط و افسون گردد 
چه‌بگویم که ز سحر سخنم دل به‌من بازد و افسون گردد
 ♪♪♪  
ماه اگر خواست پس پنجره‌ها بیندش در بر او مست‌و پریش
آنچنان خنده‌کنم کو ز حسد جلوه ابر کشدبر رخ خویش
سرمه کو تا که چو بر دیده کشم راز و نازی به نگاهم بخشد   
بایداز‌این عشق‌که در دل‌دارم جلوه‌بر چشم سیاهم‌بخشد
 ♪♪♪  
آه گویی ز پس پنجره‌ها بانگ آهسته پا می‌آید         
ای وای اوست که آرام و خموش به سوی منزل ما می‌آید
امشب آن حسرت دیرینه من در بر او به سر می‌آید   
درفروبستم وگفتم خانه‌تهی‌ست به‌آ‌ن کسی‌که پشت در می‌آمد
  ♪♪♪           
فروغ فرخزاد