تنهاترین تنها

تنها ترین تنها منم
مرد گم تو غمها منم
با اینکه دل بریدی ازم
باز غماتو به جون میخرم
تو شکستمو دیدیو رفتی و تنها گذاشتی منو با غم ها
منو سکوت این خونه و حسرت و دلگیری این شب ها
تا چشامو میبندمو تصویرتو میبینم هی
تا هر کی رو میبینمو سراغتو میگیرم هی
من غروب شبای سردم تو بیا و طلوع من باش
من سکوت یه مرد خستم تو بیا و شروع من باش
اونی که عاشق بود آواره شهره
انگاری حتی با خیابونا قهره
اونی که عاشق بود دل کنده از دنیاش
می سوزه اما باز میسازه با درداش
یه آدم دیگست تو عالم دیگه
چشمای معصومش از غصه هاش میگه
یه آدم دیگست غمگینه و تنها
توی دل تنگش میبافه هی رویا
منو عکسات تنها یه گوشه ، یاد تو و خاطراتت
آتیش میگیره قلبم دوباره هی با دیدن اون نگاهت
دلگیرم مثل ابر و باد ،یاد هر نگات ،برق اون چشات
تو سهم من نبودی اما دنیامو باختم به پات
من هنوزم همون حمیدم ، واسه عشقت دنیامو میدم
یادته باهم قدم میزدیم ، حالا همرام دردامه میرم
تو دلیل زندگیمی تو همون عشق قدیمی
چه ساده رفتی بدون من اشک چشامو ندیدی
گاهی دلش خونه مثل یه دیوونه
گاهی براش دنیا مثل یه زندونه
اونی که عاشق بود تنها و مجنونه
سهم دل تنگش درد فراوونه
از شهر و آدمهای دلسنگ دیگه سیره
افسوس که قلبش توی این شهر زنجیره
به عکسای سلفی عشقش میشه خیره