تو را جویم

تو میروی و دیده ی من مانده بر آهت
ای ماه سفر کرده خدا پشت و پناهت
ای روشنی دیده سفر کردی و دارم
از اشکِ روان آینه ای بر سر راهت
♪♪♪
آن شبنم افتاده به خاکم که ندارم
بال و پر پرواز به خورشید نگاهت
آیینه ی بختت سیه من شد و دیدم
آینده ی خود در نگه چشمِ سیاهت
♪♪♪
تو را جویم تو را خواهم من از تو دوری نتوانم
تو را جویم تو را خوانم بیا بنشین بر دامانم
♪♪♪
آن شبنم افتاده به خاکم که ندارم
بال و پرِ پرواز به خورشید نگاهت
تو را جویم تو را خواهم من از تو دوری نتوانم
تو را جویم تو را خوانم بیا بنشین بر دامانم