یکم درد و دله

هه نمیخوای راه بدی
تو که دیگه داری به همه پا میدی
دارم واست یه نامه ای
گویا خوانندش هس عرفان صالحی
♪♪♪
کم کم عشقشو داشت بم عادت میداد
هه حرفات داره مغزمو میگاد
نمیکنم الکی دادو بی داد
یروز شاهزاده ی توام با اسبش میاد
میگفتم عاشقتم میگفتی لوس نشو باشه
نگو برنامه چیدی رابطمون آخرشه
وقتی حرفات مثل خون تو مغزم میپاشه
که خاطرات خشابو میره دست رو ماشه
♪♪♪
میچرخه نیکوتین توی رگام
بجا لبات زخمات هست روی لبام
میگفتی عاشق نمیشی من از آدم بدام
تا رفتی گرفتم لکنت زبان
نه نمیخوام نفس بکشم
من زندگیمو رو کاغذ یه قفس میکشم
یه خواب عبدی چطوره به فکرشم
زندگی روبه رومو فریاد نبود میکشم
♪♪♪
من اگه منم خودمو تمومه میکنم
من زندگیمو واسیه کی حروم میکنم
واسه کسی که واسه فردام امید نذاشت
تو سختیام خیلی راحت تنهام گذاشت
رفت فک نمیکردم ساده ردشی
مگه نمیگفتی عشقم واسم آرام بشی
منم دیگه دارم خاطراتو مرور میکنم
از کنار خاطرات آروم عبور میکنم
♪♪♪
من میرم سیرم دارم تو مسیرم میرم
دیگه غم نمی‌خورم تهش قراره بمیرم
عشقم واست عشقم تجربه باشه
یکی مثل خودت دلتو از هم بپاشه
تا شاید بفهمی قلب شکسته باشه
دیگه کسی نمیتونه توش راحت جاشه
یروز میاد میگی کاش یبار دستاشو بگیرم
من میمرمو میرم ولی از یاد نمیرم
♪♪♪
رفیق زندگی مثل یه مسابقس
عشقت با یکی بهتر از تو تو معاملس
دلت الان ازش پر گلایه هست
ولی نمیتونی بگی انگار مصاحبس
پس عادت بکن به تنهایی
تو عشق امروزی مزاحم فردایی
الانم خوشه کجا با هرکس هرجایی
واست مهم نباشه میگرده باچه کسایی
♪♪♪
اینا واقعیته نصیحت وصیته
حقیقته طبیعته شاید اصلا پدیدته
درخواست دورهمی صمیمیت سلیقته
گفتم باهاش مشکل ندارم خب عقیدته
همینم غنیمته که دستام رو شقیقته
این قانون طبیعته جواب عشق مصیبته
میگفتی جممون خوبه گفتم از کمیته
میدونی مشکل ثروته نگو وسیقته