آلبوم «کز نیستان» با سهتار امیر شریفی و نی زمان خیری از سوی نشر «ماهور» منتشر شد؛ اثری برای شنونده موسیقی سنتی و بهطور مشخص برای کسی که موسیقی دستگاهی را دنبال میکند.
قطعات آلبوم عبارتاند از «غمگنانه — پیشرو در بیات اصفهان»، «درآمد، کرشمه»، «جامهدران، سوز و گداز»، تصنیف «سوز و گداز»، «بیات راجه، عراق»، «مستانه، چهارمضراب بیات اصفهان»، «اوج، راست، قرچه، رضوی، سهگاه»، تصنیف قدیمی «دل میرود ز دستم»، تصنیف قدیمی «گو به ساقی» و «لنگان».
چیزی که «کز نیستان» را از یک مجموعه قطعه جدا میکند، ادعای خود آهنگساز درباره ساختار آن است. شریفی نوشته که این اثر یک «نوبت» یا سوئیت است و در آن طراحی فرم کلی، رابطه میان اجزا و چیدمان روشمند قطعات بهطور خاص مورد نظر بوده. به گفته او ایده محوری آلبوم از ردیفهای خاندان فراهانی گرفته شده است؛ همان ایدهای که به شکل پیشرفتهای از ساختار فرمالِ دستگاه در ردیفهای این خاندان انجامیده.
امیر شریفی نوازنده تار و سهتار، ردیفدان و آهنگساز موسیقی دستگاهی است. او نزد زیدالله طلوعی، داریوش طلایی، داریوش پیرنیاکان، محمدرضا لطفی، حاتم عسکری، احمد ابراهیمی، حسین عمومی و فرید خردمند آموزش دیده و از سال ۱۳۹۵ عضو هیئت علمی دانشکده موسیقی دانشگاه هنر است. فعالیت اجرایی، آموزشی و پژوهشی او روی موسیقی دستگاهی و موسیقی قدیم ایران متمرکز است.
